မ်က္ႏွာက်က္မ်ား

ငါ့ကို မိုးထားတဲ့
မ်က္ႏွာက်က္မ်ား…

သူတို႔ဆီတြန္းပို႔ခဲ့တဲ့
မ်က္ႏွာက်က္မ်ား…

ကိုယ့္ကိုကိုၿပန္၀ါးၿမိဳထားတဲ့
မ်က္ႏွာက်က္မ်ား…

မ်က္လံုးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔
မ်က္ႏွာက်က္မ်ား
ၿပံဳးေန ၊ ငိုေန ၊ မဲ့ေန၊ ရယ္ေနတဲ့
မ်က္ႏွာက်က္မ်ား

အဲဒီမ်က္ႏွာက်က္ေတြနဲ႔
ေ၀းရာဆီေၿပးထြက္ခဲ့ေပမဲ့

ၾကယ္ေရာင္စံုၿခယ္မွဳန္း
အဆံုးမရွိႏိုင္တဲ့
ေကာင္းကင္မ်က္ႏွာက်က္ၾကီးက
ငါ့ကို အုပ္မိုးထားဆဲပါ။

မိုးၾကယ္

သတ္ပံုမွားေနတဲ့…

တသက္တာဆိုၿပီး…
ေရးသီခဲ့တာပဲ….
ဒါေပမယ့္လဲ…
အလဲအကြဲနဲ႔…
ငါ့ကပြဲကဗ်ာ….
ရင္နာရင္းနဲ႔ သတ္ပံုမွားခဲ့ၿပီ….

ကိုေန(၂၂.၁၂.၂၀၀၇) ၁း၃၆ am

ဒီဇင္ဘာ..

ေကာင္းကင္ကိုငါၾကည့္…
အသိစိတ္တို႔ေ၀၀ါးခ်ိန္….
ႏွင္းေငြစက္တို႔ ေဖ်ာက္ေ၀ေနခ်ိန္

က်ိန္စာသင့္ခဲ့တာလား…
ႏွလံုးသားနဲ႔ ေရးတဲ့စာ….
ရင္မွာေကာ သိေသးရဲ႔လားကြာ…

မငိုခ်င္ပါဖူး….ေၾကကြဲသံစဥ္နဲ႔….
ဒီႏွင္းေတြထဲမွာေ၀ခဲ့တဲ့ အနမ္းေတြအေၾကာင္းပဲ
စဥ္းစားခ်င္တယ္….

ဒီဇင္ဘာရယ္….
ရင္ခြင္မွာ..လင္းလွဲ႔ပါ…
ငါ့ရဲ႔ …ညကဗ်ာ…

မညွာတာေတာ့လဲ
မလုပ္ပါနဲ႔ကြယ္…
ငါ့.. ဒီရင္ခုန္သံ…
အတိတ္နဲ႔အနာဂတ္ၾကား…
ေၾကမြသြားမွာ ေၾကာက္တယ္….

ကိုေန(၂၁.၁၂.၂၀၀၇)

အေရာင္လြင့္ မိုးတိမ္

ညီညာမွဳ ေၿပၿပစ္မွဳေတြနဲ႔
ေ၀းကြာေနဆဲ
ေကာက္ေကြ႔စြာနဲ႔ပဲ
စီးဆင္းေနရတယ္။ ။

အေရာင္အဆင္းကင္းလြန္းလို႔
ေလာကၾကီးကေတာင္
ငါ့ဘ၀ကို ငါ့ဆီက
ခြာခ်ေနၿပီ။ ။

ဒီေသြ႔ေၿခာက္ေၿခာက္
အထီးက်န္ရပ္၀န္းမွာ
သံေယာဇဥ္မိုးေတာ့
တစ္ၿပိဳက္ႏွစ္ၿပိဳက္ရြာပါရဲ႔
ငါ့ရင္မွာ
အလြမ္းေတြပဲ
ဗြက္ထက်န္ရစ္တယ္။ ။

ေမွ်ာ္ေနဆဲ
ေရာက္မလာႏိုင္ေသးတဲ့ေလေၿပေရ
လွမ္းလာရင္
ငါလည္းလမ္းၾကံဳလိုက္ပါရေစ
မာန၀တ္ရုံကိုခြါခ်လို႔
အတၱဖိနပ္တစ္ရံကိုလဲထားခဲ့မယ္။ ။

အခ်ိန္တန္ရင္နင္ႏွင္စရာမလိုပါဘူး
ငါ့ဘာသာပဲ လြင့္ပါးလိုက္ပါ့မယ္။ ။

မိုးၾကယ္

ႏွဳတ္ဆက္ခ်ိန္

ေက်ာက္ၿဖစ္ရုပ္ၾကြင္း
သံေယာဇဥ္ ၀ိုးတိုး၀ါးတားေလးေတြနဲ႔
ေယာင္ေယာင္ေခၚတတ္တဲ့
ေဆာင္းတြင္းအိပ္မက္ေလးေတြ
ခုေတာ့လည္း….
ေရစီးကမ္းၿပိဳ။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တနင့္တပိုးနဲ႔
ခရီးထြက္ခဲ့တဲ့……ငါ
အတၱနဲ႔ ႏွလံုးသားၾကားက
မေခ်ငံမွဳေတြေၾကာင့္
လက္နက္ခ် အလင္း၀င္ခဲ့ရၿပီ…။

ငါ…..ဆိုတာလည္း
ထားခဲ့ရက္လို႔ ထားခဲ့တာေတာင္
လြမ္းစရာ ေလာက္ေလာက္ငွငွ
မရွိတဲ့ေကာင္ပါ….။

နင္….ဆိုတဲ့
မိန္းမ တစ္ေယာက္အတြက္
ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔
အ၀ါေရာင္လမ္းက မိုးေရထဲမွာ
ငါ့….ရင္ဘတ္ကို ခ်ထားခဲ့….။ ။

လင္းေအးလူ

ပံုရိပ္

ေကာင္းကင္ရယ္
ေမာဟုိက္ေနတဲ့ ငါ့၀ိညာဥ္ရယ္...
တိမ္ေတြရယ္...

အေ၀းၾကီးကိုေရာက္ဖူးခ်င္တယ္...
အနီးအနားမွာ..တေစၧေတြေၿခာက္လွန္႔ေနလို႔ေပါ့

ပင္ပန္းလြန္းတယ္
ေန႔ရယ္ညရယ္ေလ...
တလွည့္စီ..ေမာင္းႏွင္ေနလို႔ေပါ့

ဟိုး..မွာ....
အၿပာေရာင္ေကာင္းကင္ရယ္ပင္လယ္ရယ္...
ငါကေတာ့..ဒီနံရံေတြၾကားမွာတေယာက္တည္း

ေၾကြကြဲေနလည္း...
ငါ့မ်က္ရည္ေတြက..ငါ့ကိုပဲတိုက္စားေနဦးမွာ

အိပ္မက္ဦးမွာၿမင္ေနက်..
မင္းရဲ႔ ပံုရိပ္ေလးေတာင္
ခုေတာ့လည္း...ေမွာင္ထဲမွာပဲ..အေရာင္လြင့္ေတာ့မယ္..

ကိုေန(၂၁.၁၂.၂၀၀၇)

အျဖဴေရာင္က်ိန္စာ

နင္ရြတ္ဆိုေနက်
နင္သီကံုးေနက်
နင္ဆိုညည္းေနက်

ဒီ သံစဥ္
ဒီ ကဗ်ာ တိုင္းမွာ
အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ငါ စိတ္သုန္းခဲ့……..

ငါ့ ၀ိဥာဥ္
ငါ့ကိုေျခာက္လွန္႔လြန္းလို႔
ဒီလမ္းက်ဥ္းက ေျပးအထြက္
ပန္းပြင့္ကမာၻကို ငါေရာက္တယ္။

အျဖဴေရာင္လြင္ျပင္ကို
ျဖတ္လို႔ ပ်ံသန္းခ်င္ေပမဲ့..

နင္ေပးခဲ့တဲ့ ဒီက်ိန္စာ
ငါ့ႏွလံုးသားကို
ရစ္ေႏွာင္ထားခဲ့တာ
ယေန႔ထက္တိုင္ ၾကာခဲ့ျပီ။။

မိုးၾကယ္

ဒုတိယေျမာက္..ဆႏၵ

ၾကယ္တိုက္စားလြန္းလို႕
တစ္ျခမ္းပဲ့ေနတဲ့လမင္းက
ည၀တ္ရံုျခံဳလႊမ္းလို႔
ဒီပြဲကိုသူ ဒိုင္လုပ္မယ္တဲ့။

ငါ..တည္ျငိမ္ေနမယ္
ေလႏုေသြးေနခ်ိန္ေပါ့...
မၾကာခင္ မုန္တိုင္းနဲ႔အတူ
ကပြဲ၀င္ရဦးမွပဲ….

ငါဆိုတာက..
ေနျခည္ေလာက္ေတာ့
ေလာကၾကီးအတြက္
အေရးမၾကီးပါဘူး။

ရာဇ၀င္မွာ ထင္မက်န္ရစ္ေတာင္
ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ ဒီလမ္း
ေျခရာေတာ့ က်န္ရစ္မွာပါ။

မျမင္ရေပမဲ့
ၾကားေနရဦးမဲ့ ဒီအသံေတြေရ

ငါ့သမိုင္း ငါေရး..
ငါ့ေက်ာက္စာ ငါထြင္း..
ငါ့ကိုငါ ဂူသြင္းဖို႔
ငါ့ လက္အစံုကို
ေလာကၾကီးထဲမွာ
ခ်န္ထားခဲ့ပရေစ။။။

မိုးၾကယ္

ဆႏၵ

ညိဳေနတဲ့မိုးေတြ
ၿပိဳကုန္တဲ့အထိ
ဒီေတးခ်င္းကိုငါဟစ္ေၾကြးလိုက္ဦးမယ္…

အိပ္မက္လမ္းမွာ
အနမ္းေတြမေ၀လည္း
မင္းလွမ္းမယ့္လမ္းမွာ
ပန္းေတြနဲ႔ေ၀ေနတယ္ဆိုေက်နပ္တယ္….

ကဗ်ာလမ္းမွာ
တ၀က္တပ်က္နဲ႔
ငါေၾကြသြားတယ္ဆိုရင္ေတာင္
ငါထုဆစ္ခဲ့နဲ႔
ဒီတိမ္တိုက္ေတြထဲမွာပဲ
ေပ်ာ္၀င္ပစ္လိုက္မယ္…..

ကိုေန(၁၄.၁၂.၂၀၀၇)

အခါလြန္

ေတာင္စြယ္ေနမကြယ္ခင္
ကြပ္မ်က္ခံရေတာ့မဲ့
ညေနရီက
ေလမႏွင္ပဲ လြင့္ပါသြားတဲ့
ေကာင္းကင္ၾကီးကို ၾကည့္လို႔
ေၿခာက္ကပ္ကပ္ရယ္ေနေလရဲ႔။

အေမွာင္မလာခင္
တိမ္တဆုတ္ေလာက္ေတာ့
ပစ္ခ်ေပးခဲ့ပါ။

အဲ့ဒီ တိမ္ေတြကို
မိုးရြာခိုင္းခ်င္လို႔

ငါ့ရင္ခြင္ ကမာၻမွာ
မိုးေခါင္ခဲ့တာ ၾကာၿပီပဲ။

အခ်ိန္ရပ္၀န္းသာ
တစ္ေၾကာ့ၿပန္လည္ခြင့္ရရင္
ငါ့ကိုငါ
အေရာင္စိုးမိမွာမဟုတ္ဘူးေလ။

မိုးၾကယ္

ဗမာ ဖိုင္နယ္တက္ၿပီ

ဆီးဂိမ္းစ္ၿပိဳင္ပြဲ၌ ျမန္မာေဘာလံုးအသင္း ဗီယက္နမ္ကိုအႏိုင္ရၿပီး ဗိုလ္လုပြဲတက္
၁၁ ဒီဇင္ဘာ၂၀၀၇




ဒီေနရာ ကေနတိုက္ရိုက္ၾကည့္ရွဳလို႔ရႏိုင္တယ္လို႔သိရပါတယ္

14 DEC. ဘန္ေကာက္စံေတာ္ခ်ိန္ 18:30 မွာ ထိုင္းအသင္းနဲ႔ ကစားရမွာၿဖစ္ပါတယ္
ဘန္ေကာက္စံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၆း၃၀
ရန္ကုန္ စံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၆ နာရီ
စင္ကာပူ စံေတာ္ခ်ိန္ ည ၇း၃၀


အခ်က္အလက္မ်ားကို ေခာတ္ၿပိဳင္ ၊ www.thailandfootball.com နဲ႔ ၀ီကီ တို႔မွ ရယူပါသည္။

အစဥ္သၿဖင့္ ေလးစားလ်က္
ကိုေန

ေဆာင္းၿပဳစားၿခင္း

ညေနခင္းညိဳရီရီမွာ…
ေလေၿပေတြကလည္း..
ခါေတာ္မွီ သီေၿခြဖို႔ ၾကိဳးစား…

ေလာကၾကီးက
ကံၾကမၼာကိုခါးေစာင္းတင္ၿပီး..
လွခ်င္တိုင္းကို..လွေနပါလား….

ခရီးစရိတ္ေပးစရာမလိုတဲ့
ကူးတို႔ဆိပ္မွာေပါ့…
အၿပိဳင္အဆိုင္တန္းစီေနလိုက္ၾကတာ…

ညေနခင္းက..
ခဏေန..သူေၾကြရေတာ့မယ္တဲ့…
သူ႔ရင္မွာခိုေနတဲ့..၀တ္ရည္ေတြကို…
ကမန္းကတန္းနဲ႔..ခါခ်…

ေဆာင္းၿပဳစား ခံလိုက္ရတဲ့..
ညေနက..သူ႔ရင္ေတြမွာ
ႏွင္းေငြ႔ေတြ လာလာရိွဳက္လို႔တဲ့ေလ….
လမင္း..အာရံုဦးမွာ..တိုင္တည္ၿပီးငိုေနေလရဲ႔

ကိုေန (၉.၁၂.၂၀၀၇)

အလြမ္းခရစ္စမတ္

ဒီဇင္ဘာကေတာင္
ေဆာင္းကန္႔လန္႔ကာလွစ္လို႔
ႏွင္းပြင့္ေဖြးေဖြးေတြ
ၿဖန္႔က်ဲခ်ေနၿပီ။

ငါ့အိပ္မက္ၿပတင္းတံခါးမွာ
ေတးသီေနတဲ့
ငွက္ကေလးေတြေရ

ခ်စ္သူအတြက္
လက္ေဆာင္ေလးတစ္ခု
မေပးႏိုင္ေအာင္
ငါ့ “ ခရစ္စမတ္” က
ေၿခာက္ကပ္လြန္းေနတယ္။

ငါလဲပဲ ဘာမွမရခဲ့ပါဘူး

ဒီအတိုင္းပဲေနခဲ့ပါ
ဆိုက္ပရပ္စ္ ပင္ၾကီးရယ္

အလြမ္းေတြနဲ႔ ႏွစ္သစ္ကို
မကူးခင္
ၾကယ္ေရာင္စံုေနတဲ့
ဒီညေလးေတာ့
“Merry Christmas” လို႔
ငါ သီၾကဴးပါရေစ။

သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးသို႔…

မိုးၾကယ္

အိပ္မက္ခါး

ရင္ခုန္သံတိုင္းမွာ ေၿခရာရွိတယ္ဆိုရင္
ငါ့ႏွလံုးသားေပၚေၿခရာ
မင္းမ်ားရင္ခုန္ခဲ့တာလား

ပ်ိဳးခဲ့ၿပီးမွ မပန္ခ်င္ရင္
ေ၀းခဲ့ၿပီးမွေတာ့
မလြမ္းေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ ။

အခါခါ
ဒီညေတြထဲ
ထပ္တလဲလဲနဲ႔ ဒီအိပ္မက္ေတြပဲ
၀တ္ဆင္ေနခဲ့ရတာ…
အိပ္စက္ဖို႔ေတာင္ ေၾကာက္လို႔ ေနၿပီ။ ။

အဲဒီအိပ္မက္ခက္ခက္
ေၿခာက္နက္နက္ ေတြၾကားက
ရုန္းထြက္ဖို႔
မင္းလက္တဖက္ေတာ့
ကမ္းလင့္ပါ။

မိုးၾကယ္

ကဗ်ာ

ငါ့ဆီမွာပဲ ေပါက္ကြဲၾက…
ငါ့ဆီမွာပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ၾက….
ငါ့ကိုပဲ သီကံုးၾက….
ၿပီးေတာ့…
ငါ့ကိုပဲ သံစဥ္တပ္ၿပီး…ဆိုၿငီးၾက…တီးခတ္ၾက….
ငါဟာ..ခံစားခ်က္ေတြရဲ႔….
ဓားစာခံ…တေယာက္မ်ားလား….

လူသားေတြရဲ႔.. ကမာၻကို
ငါေရာက္တိုင္း….
ငါ့မွာ..မ်က္ရည္ေတြနဲ႔..
ေပါက္ကြဲသံအစအနေတြကိုပဲ
ပန္ဆင္လာရတာမ်ားတယ္…

ဒါေပမယ့္လည္း..
ကမာၻေၿမမွာ…
လမင္းမွန္မွန္သာတယ္ဆိုရင္ပဲ
ေပ်ာ္ပါတယ္ေလ….

ကိုေန(၃.၁၂.၂၀၀၇) ည ၁၁:၃၇

မ…လာရ

မင္းလက္ထဲကေရဆိုၿပီး
သြန္လိုသြန္ ေမွာက္လိုေမွာက္ေတာ့
မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔။

ေရေပ်ာ္ငါးေတြရွင္သန္ဖို႔
“အိုင္” တစ္ခုေတာ့ၿဖစ္ခြင့္ေပးပါ။

ဒါေပမဲ့
အိုင္ေတြ႔တိုင္း ေၿခေဆးတတ္တဲ့
ဣတၳိယေတြမလာရလို႔ေတာ့
ဆိုင္းဘုတ္ေလးတစ္ခုခ်ိတ္ဆြဲ
ထားခ်င္တယ္။

မိုးၾကယ္

တည္ၿမဲၿခင္းရဲ႔အၿခားတဖက္

မနက္လင္းထဲက
ညေမွာင္ဖို႔ကိုဆုေတာင္းေနခဲ့တာ
အေမွာင္မွာ ရွင္သန္ခ်င္လြန္းလို႔မဟုတ္ဘူး
အလင္းရဲ႔ညွဳိ႔အားကို မခံႏိုင္လြန္းလို႔ပါ။

ပန္းတပြင့္အၿဖစ္ဖူးပြင့္ခဲ့ခ်ိန္ကေတာ့
ငါ့နားမွာ ပ်ားပိတုန္းေတြ၀ဲ၀ဲလည္လို႔ေပါ့
ငါေၾကြလြင့္ခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့
နားခိုစရာေၿမၿပင္ကေတာင္
ေၿခာက္ေသြ႔အက္ကြဲေနတယ္။

တိတ္တဆိတ္နဲ႔ပဲ အထီးက်န္ရင္း
ဘုံဆိုင္ကို အေဖာ္ၿပဳလို႔
ယမကာနဲ႔စီးေမ်ာေနေတာ့မယ္။

ဒီလိုနဲ႔
ငါ့သရုပ္ငါၿပန္သံုးသပ္ၾကည့္ေတာ့
ေနာင္တကိုေနာင္မွာထားလို႔
အမွားကို အမွန္ၿပင္ဖို႔ရာက
ေနာက္က် လြန္းေနၿပီ။

က်ရွဳံးၿခင္းနဲ႔အဆံုးသတ္ဖို႔ကိုေစာင့္စားေနရင္း
“သံေ၀ဂ” ဆိုတဲ့တရား
ငါ့ႏွလံုးသားမွာ ကိန္း၀ပ္ခဲ့ၿပီ။။။

မိုးၾကယ္