(၂၁) ရာစု ဒုကၡသည္မ်ား

….
ငါတို႕အခါခါျပိဳလဲခဲ့ျပီးျပီ

နာၾကည္းငိုေၾကြးသံတစ္ခ်ိဳ႕
ငါတို႔အပါးမွျဖတ္သန္းသြားခဲ့သည္။

ဥာဥ္႔အေမွာင္ထုေအာက္တြင္
မ်က္ကန္းေတြအလား
စမ္းတ၀ါး၀ါးႏွင့္
အလင္း၏အရသာကို
ငါတို႕မြတ္သိပ္ခဲ့သည္။

ငါတို႔အပါးမွေလသည္
ေျခြးနံ႔၊ ေသြးျငီွနံ႔ ေတြႏွင့္
ငါတို႕၏ခႏၶာအား
တစ္စတစ္စ တိုက္စားလာေနျပီ။

ငတ္မြတ္ ေခါင္းပါးမႈေတြႏွင့္
ျပည့္က်ပ္ေနေသာ
ဤကမာၻတြင္
ငါတို႕အခါခါျပိဳလဲခဲ့ျပီးျပီ

ေနမင္းသည္ အေနာက္အရပ္မွထြက္ျပဳ
အေရွ႕အရပ္သို႔ယြန္းမွသာ
ငါတို႔ ျပံဳးရယ္ႏိုင္လိမ့္မည္ ထင္သည္။

မိုးၾကယ္