Friday, February 5, 2010

ညအေသတစ္ေကာင္ႏွင့္ ခလုတ္တိုက္မိျခင္း

ညအေသတစ္ေကာင္ႏွင့္ ခလုတ္တိုက္မိျခင္း

ေတြ႕မဲ့ေတြ႕
တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္
ဘယ္လိုပါလိမ့္
အိပ္မက္ထဲကလိုေပါ့
ညအေသ တစ္ေကာင္နဲ႕
ေတြ႕တယ္။

အဲဒီတုန္းက
ေကာင္းကင္မွာ လ မရွိ
စကား၀ါပန္းတစ္ပြင့္ သာ
အတိျပီးေနေပါ့။

ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္
က်ပ္ညပ္ေနတဲ့ ေလရွဴသံေတြ
မက်က္တက်က္ထမင္းအိုးေတြ
ခယမြဲေတေနတဲ့ မ်က္၀န္းေတြ
အဲဒါေတြကို
သိမ္းၾကံဳးသယ္ေဆာင္လာတဲ့
ညအေသတစ္ေကာင္..

ဟုတ္တယ္..

အဲဒီ ညအေသေကာင္နဲ႔
တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္
ေတြ႕ဆံုခဲ့တယ္။

စကားေတြ ေဖာင္ခဲ့တယ္။
ဦးေႏွာက္ေတြ ေခ်ာ္ခဲ့တယ္။
အခ်ိန္ေတြ ေပ်ာ္ခဲ့တယ္။

ပင္လယ္မေမွာက္ခင္ အထိေပါ့။


ညအေသေကာင္
သူဟာ
အိ္မ္အၾကီးၾကီးရဲ႕
တံစက္ျမိတ္..
အိမ္ေသးေသးေလးရဲ႕
ေခါင္မိုး..

လမ္းၾကိဴလမ္းၾကားထဲက
အမႈိက္..
နီယြန္မီးတိုင္ေအာက္က
ေဆာင္းပ်ိဳမ..

အဲဒီလို
အဲသည့္ ညအေသေကာင္ဟာ
မႈန္ေတေတနဲ႕ လွေနတတ္တယ္။


ညအေသေကာင္ဟာ
လြင္ျပင္ထဲက
၀ံပုေလြရိုင္းရဲ႕
အရိပ္ျဖစ္တယ္။

ပင္လယ္နက္ထဲက
အက္ဖရာဒိုက္တီးရဲ႕
ဂီတ ျဖစ္တယ္။

ဗင္းဆင့္ဗန္ဂိုးရဲ႕
ေမ့မရတဲ့
ကန္းဗတ္(စ) ျဖစ္တယ္။

စံပယ္ရံုေအာက္က
ခ်စ္သူတို႕ရဲ႕
လြမ္းေမာဖြယ္ရာ
အတိတ္ လည္းျဖစ္တယ္။

ညအေသေကာင္ဟာ
ဒဏၰာရီေပါင္းမ်ားစြာကို
ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတဲ့
ေသအံ့မူးမူး
မိုးပ်ံ ပူေဖာင္းလည္း
ျဖစ္ေနတတ္တယ္။

ကမာၻဦး ကထဲက
ေပါက္ထြက္ေနတဲ့
ပါးစပ္ေပါက္ေတြကို
ဖာေထးခ်င္တဲ့
ညအေသေကာင္ဟာ
တစ္ခါတစ္ေလ
သူကိုယ္တုိင္လည္း
ေျခာက္ျခားစရာေကာင္းေအာင္
ဟင္းလင္းပြင့္ေနတတ္တယ္။

ဒုစရိုက္လက္..
သုစရိုက္လက္..
အဲသည့္ လက္ႏွစ္ဖက္ၾကားက
အံုျပျပ ရင္အုံဟာ
ပုပ္အက္အက္နဲ႕
ေမႊးျမေနတတ္တဲ့
ညအေသေကာင္။

က်ဳပ္တို႕ဟာ
ေခါင္းေပၚကအေၾကာင္းေျပာတယ္။
ဖ၀ါးေအာက္ကအေၾကာင္းေျပာတယ္။
တစ္ေယာက္ပခုံး တစ္ေယာက္ပုတ္ၾကတယ္။
ေတာက္ခတ္ၾကတယ္။
ရယ္ၾကတယ္။

တစ္ခါ တစ္ေလ ဘာရယ္မသိ
ေၾကကြဲ ေနတတ္ၾကေသးတယ္။

စကား၀ါပန္းကေန
ခရမ္းျပာ မီးခိုးေတြအျဖစ္ေျပာင္းလဲ
ေတာ္လဲသံၾကားက ေကာင္းကင္ျပင္ထဲ
ဆြဲခါရမ္းခံလိုက္ရလို႕
ပင္လယ္ေမွာက္တဲ့အခါ

က်ဳပ္တိုု႕ လမ္းခြဲၾကတယ္။

ညအေသေကာင္က ငို္တယ္
က်ဳပ္က စိုတယ္။

ပန္ေဒါရာရဲ႕႕ ေသတၱာထဲမွာ
အဲဒီကထည္းက
က်ဳပ္တို႕ ရင္ခုန္ခဲ့ၾကတယ္။

မိုးၾကယ္

Sunday, January 24, 2010

ယမကာ

အေရာင္ေတြဘယ္လိုုေျပာင္းေျပာင္း
ငါ့နာမည္က တစ္လံုုးထဲ…

မေရာင့္ရဲႏိုုင္ရင္ေတာ့
ငါေခၚရာေနာက္လိုုက္ရမယ္…

ညင္ညင္သာသာေလးပဲ
ငါ့..ပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့
ခုုႏွစ္ရက္ပဲရွိတယ္။

မိုုးၾကယ္

Thursday, December 31, 2009

အိုုေဟာင္းခ်ိန္

ရာဇ၀င္တစ္ခုု
ေက်ာက္သားထက္မွာအက္ျပိဳသြားခ်ိန္

အနာတရျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရင္ခုုန္သံေတြ
ေတာေျခာက္ခံလိုုက္ရခ်ိန္

နရီရဲ့လက္တံေတြကေတာ့
ေျခြးစက္လက္နဲ႕ တေရြ႕ေရြ႕သြားေနစဲ..

ပန္းပြင့္ဖိုု႕ေစာင့္စားခဲ့ခ်ိန္
င့ါ မွာအျပစ္မရွိ
ငါ့ မွာဒဏ္ရာမရွိ
ငါ့ မွာအတၱမရွိ
ငါ့ မွာအလြမ္းမရွိ..

ေန၀င္သြားခဲ့ျပီ..
ညေနရီရဲ့ မ်က္စတပစ္မွာပဲ
မိုုးတိမ္ေတြအားလံုုး အေငြ႕ပ်ံခဲ့
ကႏၱာရအျဖစ္ သြပ္သြင္းျမႈပ္ႏွံခဲ့ရတ့ဲ
ငါ့ရင္ခြင္
အခုုေတာ့ ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ႕
အိမ္ျပန္ခဲ့ျပီ..

မိုုးၾကယ္


ဒီကဗ်ာေလးနွင့္ ၂၀၀၉ခုုႏွစ္ကိုု ထားခဲ့လိုု႕ ၂၀၁၀ခုုႏွစ္အား ၾကိဳဆိုုပါသည္။ မဂၤလာပါ.

Saturday, December 26, 2009

ေလထဲကလူ

မငိုေတာ့ပါ
ငါ မငိုေတာ့ပါ

ေကာင္းကင္ကို ဆြဲခါရမ္းအျပီးမွာ

၀ရုန္း သုန္းကား ထြက္ေျပးသြားတဲ့
တိမ္ဆိုင္ေတြကို မႏႈတ္ဆက္ပါ..

ေျမျပင္က အလ်င္းသင့္သလို လက္ခံမဲ့
ၾကယ္စင္ေတြကို ေငးၾကည့္မေနေတာ့ပါ..

ငါဟာ ေလထဲမွာပါ
ေလထဲမွာ လြင့္ေနတဲ့လူပါ

အျမတ္ႏိုးဆံုး ရင္ခုန္ခဲ့ရတဲ့
ပန္းေလး တစ္ပြင့္အတြက္

အၾကည္ႏူးဆံုး ေတာက္ပခဲ့ရတဲ့
မ်က္နက္၀န္းေလး တစ္စံုအတြက္

အတက္ၾကြဆံုး ေပ်ာ္၀င္ခဲ့ရတဲ့
ဖ၀ါးႏုႏုေလး ေတြအတြက္

ငါဟာ ေလထဲမွာ လြင့္ေနခဲ့တာပါ…

အေတာင့္တရဆံုး ႏွင္းဆီေလးေရ
ေကာင္းကင္ထဲအထိတိုး၀င္ျပီး
မင္းရန႕ံ ကိုနမ္းရႈိက္ဖို႕ အတြက္

မင္း အျပဳံးခ်ိဳျမ ေလးမ်ား ကမ္းလင့္လွည့္ပါ..

အဲဒီ အျပံဳး ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကို တြဲခိုလို႕
ငါ..
ငါ.. မင္းရဲ့ အနား ခစားခ်င္လွည့္ပါ့…

ငါဟာ ေလထဲမွာလြင့္ေနတဲ့
ေလထဲက လူပါ။


မိုးၾကယ္

Wednesday, December 23, 2009

ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲက...

စုုန္းအိုု တစ္ေကာင္ရဲ႕
ရယ္သံ ခပ္စိုုးစိုုး
လင္းႏိုု႕ ေအာ္သံေတြဟာ
လေရာင္စမ္းျပီး
ငါ့အခန္း နံရံေတြကိုု ကုုတ္ျခစ္…

ေကာင္းကင္ရဲ႕ ဒႆနမွာ
ညဆိုုတာလည္း ေမွာင္မည္း
ေန႕ဆိုုတာလည္း ေမွာင္မည္း
တစ္ေရာင္ထဲပဲ…
ရင္ကြဲေနတဲ့ ၀ံပုုေလြဟာလည္း
တစ္ေကာင္တည္းပဲ..
ဒါေပမဲ့
လေရာင္ကိုု ျမတ္ႏိုုးတာျခင္းေတာ့
တူၾကတယ္။

ပင္လယ္ရဲ႕ တစ္စိမ္းတစ္ရံဆန္မႈေတြဟာ
ျမစ္ေတြရဲ႕ ေပ်ာ္၀င္ျခင္းကိုု
အရည္ေဖ်ာ္ပစ္ၾကတယ္..
ဇင္ေယာ္ေတြကေတာ့ ပ်ံဆဲ ေပ်ာ္ဆဲ..
ေက်ာက္ေဆာင္ေတြကေတာ့ တည္ဆဲ..
ႏွလံုုးသားတစ္ခုု အတြက္ မ်က္ရည္ေတြကေကာ
အခ်စ္ရဲ႕ျပယုုဂ္လား.. အမုုန္းရဲ႕ ေတးသြားလား
ေလာကဟာ မာယာေတာ့ အမ်ားသားရယ္။

ဂီတစီးေၾကာင္းဟာ ျငိမ့္ေညာင္းခဲ့တယ္..
ေအာ္သံခပ္ျပင္းျပင္းေတြဟာ
အာဟာရျပည့္ ေပါ့
ျပီးေတာ့
ျမဴးၾကြ..
၀ိဥာဥ္ေတြ ကခုုန္ျခင္းမွာပဲ
ညဟာလည္းတစ္ျဖည္းျဖည္း
အေရာင္လြင့္..

စုုတ္ခ်က္ရာ ဗရဗြနဲ့ ကင္းဘတ္(စ)
သူ႕ရဲ႕ ခံယူခ်က္မွာ ပန္းခ်ီဟာ ဂီတ
ဖန္တီးျခင္းေတြရဲ႕ ဘာသာေဗဒ
အႏုုပညာဟာ ေသြးေတြေရာေမႊေႏွာက္
ခႏၶာကိုုယ္မွာ အဲဒါဟာလည္း
မရွိမျဖစ္ အာဟာရ
အရူးအမူး ခုုန္မင္ခဲ့ရတယ္။

မိုုးၾကယ္

The Last Flower

Sleeping Lady