ေအာင္ပြဲ

ဒီရင္မွာ
မိုသြင္းထားတဲ့…
ကၾကိဳးေတြနဲ႔…
ေရခ်ိန္ကိုက္ေနေလရဲ ႔…
စီစီညံတဲ့......
တိုက္ပြဲေခၚသံေတြၾကားေနရတဲ့
ပြဲခြင္ေတြမွာ
ေအာင္ေသေအာင္သားစားရင္းနဲ႔
ရသမွ်နဲ႔..တင္းတိမ္ခဲ့တာပဲ
မည္သူ႔ ကိုမွ…မရည္ရြယ္ပဲ နဲ႔ဲ…က်ေနာ္လဲ တခါက ငိုေၾကြးခဲ့ပါသည္……..

ကိုေန(၂၈.၀၂.၂၀၀၈)

ေလွာင္ခ်ိဳင့္

မွားယြင္းတဲ့…
အခင္းအက်င္းေတြနဲ႔
သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြ
ဒီမွာပဲထားခဲ့လုိက္….

အမွိဳက္သရုိက္ေတြနဲ႔…
ေလာကကိုလွဲက်င္းဖို႔….
ေကာင္းကင္က...ဘာကို..
ဖန္ဆင္းခဲ့တာလဲ….

အလဲအကြဲနဲ႔…
ငါ့တို႔ ရဲ ႔ ကမၻာ
ဘယ္သူကကယ္တင္မွာလဲ…..

တို႔ မ်က္ရည္ေတြ
ေခၽြးေတြနဲ႔….ခင္းခဲ့တဲ့…
လမ္းကို…
လွမ္းလို႔ေကာၿမင္ရေတာ့ပါ့မလား..

နံရံၾကီးက ၾကီးလြန္းလို႔…
ဆို႔ေနတဲ့ ရင္နဲ႔….
တစံုတရာကို…ငဲ့ကြက္ေနခဲ့ရင္….

ငါတို႔ရဲ ႔ မနက္ၿဖန္…
ငါတို႔..ၿပန္ပိုင္ဆိုင္ရပါ့မလား….

စဥ္းစားၾကည့္ပါေကာင္းကင္ရာ…
မိုးရြာေတာ့မွ
ေရခံ ခ်င္ရင္ေတာ့..
ေလွ်ာ့ရက္မရွိတဲ့…
ေလွာင္္ခ်ိဳင့္ထဲမွာသာ
ေနလိုက္ေတာ့….

ကိုေန(၂၈.၀၂.၂၀၀၈)

ခ်စ္သူအတြက္..ငါ

ညဆိုအိပ္မေပ်ာ္ဖူး…
ၾကယ္ေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ေၾကြေနရလို႔….

မစို႔မပို႔ ရြာသြားတဲ့…
ဒီႏွင္းေတြ ေစြတဲ့..ေဆာင္းကလည္း..
ဟိုး…အေ၀းမွာ…..

ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ..
နမ္းခဲ့တယ္….ခ်စ္သူ….
ရင္ေတြကြ်မ္းသြားရင္ေတာင္….

ခ်စ္သူအတြက္…..
အိပ္မက္ကို…
ငါတည္ေဆာက္မယ္…

ခ်စ္သူအတြက္ေပါ့….
အတိတ္ေတြကို
မွတ္ေက်ာက္တင္မယ္….

ခ်စ္သူအတြက္ေပါ့….
အနာဂါတ္ကို…..
ငါဖန္တီးေပးမယ္…..

ဒီေကာင္းကင္ရွိေနသေရြ ႔ ေပါ့….
မေလွ်ာ့တဲ့….
ခ်စ္ၿခင္းေတြနဲ႔…

ထာ၀ရ….ရွင္သန္မယ္…….

ကိုေန 27.02.2008 1:50 AM (ခ်စ္သူအတြက္...ရည္ရြယ္ဖန္တီးပါသည္)

၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ရဲ႔ညစာ

မွဳိင္းၿပာရည္မႉံေနတဲ့ေကာင္းကင္
လင္းၿပလို႔ေကာင္းတုန္း
ခရမ္းေပ်ာ့ အိပ္မက္ေတြ၀တ္ဆင္လို႔
လွခ်င္တိုင္းလွေနတဲ့
ည…..

သူ႔ဆီမွာၿမွဳပ္ႏွံထားတဲ့
သံစဥ္အပိုင္းအစတစ္ခ်ိဳ႔ကို
တူးဆြလို႔….
လမင္းရဲ႔ေရွ႔မွာ
ရင္ဖြင့္ကာသီေၾကြးခဲ့

ေကာင္းကင္ကအန္ထုတ္ခ်ခဲ့တဲ့
ၾကယ္ပု၀ါၿဖန္႔ခင္း
ပစၥဳပန္ကို ၀ါးၿမိဳလို႔
အတိတ္ကို စားၿမံဳ႔ ပ်ံရင္း
အနာဂါတ္က အေသြးအသားအၿပည့္နဲ႔
ေလာင္းကၽြမ္းလင္းပလ်က္။ ။

တကယ္တမ္း
ငါေသာက္ၿမိဳစားသံုးခဲ့တာ
အလြမ္းကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔
ေၾကကြဲသံစဥ္တစ္ခ်ိဳ႔ပါ။ ။

ညရယ္
အဆံုးရွိခဲ့ရင္
ဖုတ္ဖက္ခါ
ထမသြားပါဘူး
နင့္ရင္ခြင္မွာၿပန္လည္ၿမွဳပ္ႏွံထားခဲ့မယ္
ငါ့ညစာကို…….။ ။

မိုးၾကယ္

ေႏြ

ၿပာလဲ့ေကာင္းကင္
တိမ္ခိုးစင္သည္။
ရြက္၀ါခေညာင္း
ေၿမခေရာင္းထက္

ေငြႏွင္းအသြင္
လွ်ပ္ထင္သည္
ၾကည္လဲ့ေရၿပင္
စိတ္ၿငိမ္ေကာင္းတုန္း

ပင္အိုထက္မွ
ေဖာ္မဲ့တမ္းၿခင္း
ငိုေၾကြးသီသည့္
ဥၾသႏွင့္ၿပိဳင္

လြမ္းစာဖြဲ႔ဆို
ရင္မွာခိုသည့္
ၿပိဳလဲ့ေနၿခည္
တမ္းေမွ်ာ္ရည္ရင္း
ေရာက္ခဲ့ၿပန္ေပါ့
ေႏြဦးတဖန္။
--------- ။ ----------

တစ္သက္တာအတြက္
ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ပန္းကေလးေရ
ငါ့ရင္ခြင္ထက္မွာပဲ
လန္းစြင့္လွည့္ပါ။ ။

မိုးၾကယ္

အေယာင္ေဆာင္ညေန

ညေနဆိုတာ ဆည္းဆာအျဖစ္နဲ႔လည္း
ျပဳစားတတ္တယ္။

ကမာၻတစ္ျခမ္းေတာ့ ေနၾကြမ္းခဲ့
အလင္းမအုပ္ခ်ိန္ထိ
အိပ္တန္းဆီျပန္ၾကဦးဆို႔.

ၾကယ္တစ္စင္းနဲ႔ ပဲ
ထြန္းလင္းၾကည့္ျခင္တယ္..

ျမင္တယ္ ဆိုရင္ပဲ
ေက်နပ္ပါ တယ္။
အေကာင္အထည္ျပစရာ
မလိုဘူး.

ည သည္ ဟိုးေ၀းေ၀းဆီမွာ
က်န္ရစ္ခဲ့..

ေနျခည္ရဲ႕ ကိုယ္စား
မႈိင္းျပျပအလင္းတစ္ခုက
မနက္ခင္း ကိုဖန္တီးခဲ့..

လူ႕ေလာကပင္လယ္ျပင္က်ယ္မွာ
ရွင္သန္ဖို႔အတြက္ မုန္တိုင္းေတြ
ေလျပင္းေတြနဲ႔ ေပြ႕ဖက္…

အညွာမခိုင္ရင္ေတာ႔
မင္းဘ၀..ရြက္၀ါအျဖစ္နဲ႔
၀ဲလြင့္ရလိမ့္မယ္..

သတိထားပါ…
ညေနဆိုတာ ဆည္းဆာအျဖစ္နဲ႔လည္း
ျပဳစားတတ္တယ္။

မိုးၾကယ္

လ မဲ့..ည..ကဗ်ာ

ေနထြက္ခ်ိန္မွာ…
လငုပ္သြားတဲ့ ညကို
၀မ္းပန္းတနဲန႔ဲ..ေဆြးၿမည့္ေနလို႔ေကာ
ၾကယ္ေတြကပန္းေတြနဲ႔ေ၀မွာလား…

ေတြေ၀ေနလား…မိုးေကာင္းကင္
ႏွင္းေ၀မွာလား…ေၾကြမွာလား…
ေကာင္းကင္ေတာင္ ဇီ၀ိန္ ေၾကြေနၿပီလား
သခင္..

ႏွင္တိုင္းၿပန္ရမွာလား...
ငါက..အရွင္အတိုင္းထိုင္ေနတဲ့…
ညေနခင္းမွ…မဟုတ္တာ….
ညွာတာလွဲ႔ပါ…အၾကင္နာ

ကဗ်ာေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့…
ညေနေစာင္းက…
သံစဥ္မပါတဲ့…သီခ်င္းတပုဒ္ကို
သီၾကဴးစဥ္…

ဟာတာတာပန္းခ်ီကားေပၚမွာေတာ့
ညသည္အရွင္လတ္လတ္နဲ႔ပဲ…
ေသဆံုးလ်က္

ကိုေန(၃.၂.၂၀၀၈)